İnsan Yaşadığı Yere Benzer

heyy heyyyy

İçimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır. Oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor. Anlatabildiğim kadarını.. Anlatabildiğim kadarıyla ne yapılabilir? Birer çay içilebilir belki..

…Bir gece yarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

“

—	Cemal Süreya

“Bu duyguyu not alın:
“Geçmeyecek.”

Asırlara değil sana seslenmek istiyorum.
Şöhretten ebediyetten banane?
İstiyorum ki bütün yazdıklarımı ve yazacaklarımı sen oku.

Cemil Meriç

Beni anlamıyorlardı. Zarar yok. Zaten beni, daha kimler anlamadı.

“

—	(via hazann)

”Nasıl bilirdiniz” sorusuna
”Tanıyamamışım! ” deyip geçtim.

“

—	Cemal Süreya (via siebenundsechzig)

hassiktir sayın seyirciler.

Günlerim fotokopiyle çoğaltılmış gibi hep aynı.

Tenine dokunabilmek mi ?
Haşa! Gözüm göz menziline girsin yeter.
Hadi düş düşlerime, tutmayana ”aşk” olsun!

İnsanları Tanıdıkça;
Yanlızlık Güzelleşiyor..

“Bilir misin,
Gönül derin küser,
Yarasına yara açana!”

yalnızlıkta yalnız degılsın

Sen benzeme onlara, hafife alanlara..

aşkı

Ancak umut sahibi insanlar inancını yitirmez. Umudumuz tükenmesin yeter ki.